Τον συνάντησα στο φουαγιέ, πρόσφατα ανακαινισμένου, γνωστού ξενοδοχείου.

Στη χλίδα ο Άγιος. Είχε κατέβει για κάποιες δουλειές, ψώνια και τέτοια.

Προσπάθησε να με αποφύγει, αλλά επειδή ήξερα ήδη αρκετά πράγματα για να τον εκθέσω, με δέχτηκε με μισή καρδιά και αρκετούς όρους. Κατ αρχήν να μη γράψω για το πώς είναι στην πραγματικότητα. Του είπα ΟΚ αλλά δεν ψήθηκε. Έτσι δώσαμε ραντεβού σε διπλανές τουαλέτες και η συζήτηση έγινε εκεί, ώστε να μην τον δω. Φάνηκε περίεργο βέβαια σε μερικούς πελάτες που ήρθαν για την ανάγκη τους, αλλά τι να κάνεις;

Σε γενικές γραμμές είπαμε αυτά:

- Πρώτα απ΄ όλα μια προσωπική απορία… Σχετικά με το φύλο του Ρούντολφ του τάρανδου. Απ΄ ότι ξέρω μόνο οι θηλυκοί τάρανδοι κρατάνε τα κέρατά τους και το χειμώνα.

- Έλα ρε Βλαβογελάκη… μια ζωή τη βλακεία, εδώ την έχεις, πότε θα σοβαρευτείς;

- Καλά, καλά… Λοιπόν, τι καλό θα μας φέρεις φέτος;

- Λοιπόν αν νομίζεις ότι ήρθα εδώ για να δώσω είδηση και να κάνω φίρμες κάτι τύπους σαν και σένα είσαι γελασμένος και θα μου επιτρέψεις να γελάσω μαζί σου. Χα Χα! (χαχα είπε, όχι χοχο!)

Και θα παρακαλούσα να μου μιλάς στον πληθυντικό.

- Χμμ! Ας ξεκινήσουμε διαφορετικά. Τα τελευταία χρόνια η προσωπικότητά σας περνάει μια κρίση. Οι πιτσιρικάδες δεν παραμυθιάζονται πια και αμφισβητούν την ύπαρξή σας. Πιστεύετε ότι αυτό οφείλεται στην άνοδο του πνευματικού επιπέδου του λαού μας ή είναι απόρροια της ευτυχούς μας ένταξης στην κοινωνία του θεάματος;

- Όχι, όλα αυτά είναι τρίχες. Οφείλεται καθαρά και μόνο στην πολιτική της λιτότητας και εσχάτως στην οικονομική κρίση. Οι γονείς δεν έχουν πια την οικονομική άνεση για δώρα και προτίμησαν να ξενερώσουν τον μύθο μου, για να γλιτώσουν τα έξοδα.

- Ωστόσο, πιστεύω πως η παράδοση προστατεύει τους μύθους. Δε μπορεί να ξεπεραστεί εύκολα η κόκκινη εικόνα του Αι Βασίλη από το κλίμα των εορτών. Είναι συνυφασμένη μ αυτό.

- Είσαι βαθιά νυχτωμένος. Όλο αυτό το σκηνικό ήταν μια παρωχημένη καμπάνια της προηγούμενης διαφημιστικής μας εταιρείας.

Εσύ πιστεύεις πως κάθε τέλος του χρόνου, χοντραίνω, αφήνω άσπρα μούσια, καβαλάω έλκηθρα και πέφτω μέσα σε τζάκια; Ας σοβαρευτούμε…

- Και πώς έχουν τα πράγματα;

- Η εταιρεία μας έχει αναβαθμιστεί. Εδώ και μερικά χρόνια, έχει δημιουργηθεί ένας Όμιλος Εταιρειών Ευχολογίου, που περιλαμβάνει επιχειρήσεις όπως η δική μου, η Φοντάνα ντι Τρέβι με τα κέρματα στη Ρώμη, τα άστρα που πέφτουν και άλλα τέτοια στα οποία εναποθέτουν οι άνθρωποι τις ελπίδες τους για ευτυχία, επιτυχία…

- Πολύ ενδιαφέρον…και…

- Εγώ δεν σας διέκοψα!

- Sorry…

- Τώρα προσπαθούμε να πάρουμε τα δικαιώματα από τα ματοτσίνορα.

- Τα ματοτσίνορα;

- Ναι, όταν φεύγει ένα ματοτσίνορο, δεν κάνετε ευχές;

- Α, μάλιστα! Έχετε κάποιες στατιστικές σχετικά με το τι ευχές κάνει περισσότερο ο κόσμος. Τι δώρα σας ζητάνε;

- Πολλοί είναι αυτοί που ζητάνε ένα πιάτο φαΐ. Αρκετοί, ένα μπουκάλι νερό. Πολλές αιτήσεις είχαμε φέτος για κουκλάκια Αλογοσκούφη και καρφίτσες!
Πολλές παραμένουν οι αιτήσεις για συμμετοχή σε reality. Στον τομέα της πτώσης αστεριών έχουμε, όπως πάντα, πολλές ξενέρωτες και ρομαντικές ευχές για επιστροφή του αγαπημένου και τέτοια.

- Να ρωτήσω κάτι άλλο… Τους τάρανδους τους έχεις ασφαλισμένους?

- Αν επιχειρείς να ξαναθυμήσεις τα σκάνδαλα Μαγγίνα, και να με εμπλέξεις, έχω να σου πω ότι είσαι γελοίος!

- Αυτό το ξέρω, αποδεικνύεται καθημερινά! Κάτι άλλο, δεν είναι θλιβερό που κάθε χρόνο τα παιδάκια τραγουδάνε ότι έρχεσαι από την Καισαρεία κι εσύ δηλώνεις επαγγελματική έδρα στο Ροβανιέμι!

- Να πας εσύ να ανοίξεις επιχείρηση στη Μέση Ανατολή! Μα, χαζός είσαι?

- Χαζός είμαι, αποδεικνύεται καθημερινά! Έχεις πάντως δίκιο, είναι η ακαταληλότερη εποχή για κάτι τέτοιο...

-Να τελιώνουμε αυτή τη συζήτηση, όμως, πιάστηκα σε αυτήν την τουαλέτα... ,

είπε ο Άγιος και αναγκάστηκα να συμφωνήσω, καθώς ήθελα να του ζητήσω να μου αγοράσει ένα ναβιγκάτορ! Μου πάσαρε, κάτω από το διαχωριστικό ένα ελαφάκι κι έζησε αυτός καλά κι εγώ τα ίδια!